Liquid Spirit – Gregory Porter

: klik:

Liquid Spirit – Gregory Porter

Hoorde ik zijn naam toch wéér op 538. Waar was dat ook alweer van? Even googlen. Was éven weggezakt, maar nu vergeet ik ‘m niet meer. Jemig wat swingt dit. Kun je toch niet stil op blijven zitten?

Een rising star denk ik. Is al een paar keer bij North Sea Jazz geweest en is er dit jaar weer bij op zondag. Zal ik gaan? Hm, ik hou niet zo van het massale. Hij komt ook in Amsterdam in november, de 8e in Carré en de 11e in de Heineken Music Hall. Dat laatste is natuurlijk ook vrij massaal, maar in Carré moet je voor je stoel gaan staan dansen volgens mij. Of hebben ze daar tegenwoordig ook stoelloze zalen?

However, de moeite waard. Anyone?

logo

cd-perserij-banner

Advertenties

Lukey – Great Big Sea

: klik:

Lukey – Great Big Sea

Volgens mij kennen niet zoveel mensen deze band. Terwijl ze toch hele leuke muziek maken. En van een hele goeie kwaliteit.

De bandleden komen uit Newfoundland, de meest oostelijke provincie van Canada. Waar ze een sterke band met Ierland hebben; vandaar de link naar de Ierse (feest)muziek. En vandaar deze clip die met niemand minder dan The Chieftains is opgenomen.

Nog preciezer: de muzikanten komen uit St. John’s. Laat dat nou de plaats zijn waar mijn liefhebbende echtgenoot begin jaren negentig een tijd heeft gewoond, en toen met ze bevriend was. Al hun ondertussen uitgebrachte albums vullen onze cd-verzameling pronkzuchtig aan.

De band is in de jaren erna enorm populair geworden, maar ik vraag me af of ze ooit in Nederland hebben opgetreden. Vreemd genoeg, want ik denk echt dat hun muziek hier wel gewaardeerd had kunnen worden.

Uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat ze kort na hun 20-jarig bestaan in 2013 ‘happily retired’ zijn. Gelukkig hebben we die ceedeetjes nog.

logo

cd-perserij-banner

Soul II Soul – Back to life, back to reality

: klik:

Soul II Soul – Back to life, back to reality

Aan dit nummer denk ik altijd na een vakantie, als ik weer aan het werk moet. Hey maar ik heb helemaal geen betaald werk.

Maar nu back to reality vanaf mijn cumbiawolkje. Daar zit ik toch nog wel een beetje op sinds ik vorige week in Brugge was (zie mijn post van 8 mei jl.). Het voelt trouwens bijna als verraad, deze nieuwe post.

Tijdens het concert vorige week heb ik een filmpje met mijn smartphone gemaakt. Dit 43 seconden durende juweeltje heb ik ondertussen al wel driehonderd keer bekeken. Als ik hem zie, voelt het helemaal alsof ik weer daar ben. Verder luister ik geregeld naar zijn cd en struin ik het internet af over weetjes over Colombia, cumbia’s en accordeons.

Ik ben benieuwd wanneer mensen gaan zeggen dat ik er wel eens een keer over mag ophouden. Het is duidelijk dat het nogal impact heeft gehad. Eens kijken of het lukt back to reality te komen.

logo

cd-perserij-banner

Antonio Rivas y sus vallenatos

: klik:

Antonio Rivas y sus vallenatos

Op 23 maart jl. schreef ik over deze accordeonvirtuoos. Dat ik zo’n 25 jaar geleden bij zijn optreden in het Mexicaanse eetcafé was waar ik destijds werkte. En dat dat heel gaaf was. En dat me dat altijd was bijgebleven. En dat het me het einde leek als ik hem nog een keer zou kunnen zien.

De eigenaar van het betreffende eetcafé las deze blog en had nét een app van Antonio gekregen dat hij en sus vallenatos op 7 mei in Brugge zouden spelen. Toeval bestaat niet. Hier moesten we naar toe. Zo gezegd, zo gedaan. 7 mei, dat was dus gisteren. En het was gaaaaaaaaaaaaaaaaaaf.

Picture this: een bescheiden marktplein in Brugge -historisch en erg sfeervolle stad- een podium in de buitenlucht, een temperatuur alsof het midzomer was, fijn gezelschap, heerlijke muziek, een biertje en ruimte om te dansen. Die accordeongeluiden, die percussie, helemaal goed gewoon. Puur geluk ervoer ik.

Heb ik nog niet eens gezegd dat Antonio ons uitnodigde om mee te eten met hem en de overige bandleden in nergens minder dan het stadhuis van Brugge. Na het optreden zijn we in een cafeetje een Brugse Zot gaan drinken, samen met de band en een groep Brugse Colombianen die we die avond hadden ontmoet.

Niet helemaal zeker of hij dit nummer gisteren vertolkt heeft, maar in een apart FB-bericht zal ik een filmpje van gisteravond posten.

Weer een prachtige herinnering in da pocket. En uitzien naar het volgende optreden. Maar dat gaat geen 25 jaar duren.

logo

Pippi Langkous Tune

: klik:

Pippi Langkous Tune

Picture this, 1970.

Niets anders dan vrolijk werd en word ik nog steeds van dit meisje. Als ik terugdenk aan alle maffe avonturen die ze beleeft met Tommy en Annika. Die Tommy die het altijd wel zag zitten en Annika die wat voorzichtiger en banger was aangelegd.

Hoe ze, met borstels onder haar voeten, de woonkamer ‘schaatsend’ dweilt, nadat ze de hele woonkamer van Villa Kakelbont blank heeft gezet. Hoe ze Tommy en Annika een keer trakteert in de snoepwinkel, ze mogen uitzoeken wat ze willen en komen met tig zakken naar buiten, en oja, die boeven die het op haar grote zwarte tas met goudstukken hebben gemunt. Dan hebben we nog tante Pastellia, die Pippi strak in de gaten houdt, meneer Nilsson, Pippi’s aapje en Kleine Witje, haar paard.

Ze bepaalde altijd zelf hoe laat ze ging slapen (‘dan zeg ik: Pippi, ga naar je bed’) en daar lag ze heel vaak met haar voeten bij het hoofdeinde… Ze maakte ook een keer een luchtballon van haar bed, ik zie ze nog door de lucht gaan, en dat ze dan aan de kerktoren blijven hangen..

Zo blij was ik toen mijn oudste zoon een klein jongetje was en er heruitgegeven video’s verschenen. Volgens mij vond ik de serie leuker dan mijn zoon haha!

Vandaag wordt de dame die Pippi speelde, Inger Nilsson, 57 jaar. Hulde! Wereldberoemd werd ze, met haar vertolking. En in veel harten gesloten, denk ik zo.

logo

Stand by me – Ben E King

: klik:

Stand by me – Ben E King

King overleed toen hij 76 jaar was, op 30 april 2015. De datum die voor mijn generatie onlosmakelijk met Koninginnedag is verbonden.

Een echte golden oldie, uit 1961. Verschillende keren opnieuw uitgebracht, maar hij blijft mooi.

Máxima really stands by Willem, niet? Met drie dochters. De défilé’s op Paleis Soestdijk staan in schril contrast met hoe Willem zijn verjaardag tegenwoordig met het land viert. Times change – gelukkig, maar de Koninginnedagen in Amsterdam eind jaren tachtig waren ook erg worthy to remember…

logo

Blurred lines – Robin Thicke

: klik:

Blurred lines – Robin Thicke

Picture this. Zomer 2013.

Twee ladies in een roomwit Fiatje 500 met open dak, dit nummer luid uit de boxen schallend en wij meezingen uiteraard. Wij zijn een oud-collega en ik, in haar auto. We vormden een team tijdens een afdelingsuitje, een autorally in jeetje waar was het ook alweer. Hou het op somewhere in Overijssel: veul groen, veul landweggetjes en veul ruimte.

En wij maar scheuren met dat ding. De kunst was om zo weinig mogelijk kilometers te maken en zoveel mogelijk vragen goed te beantwoorden. Wat hebben we gelachen! We zijn nog eerste geworden ook.

Robin Thicke is dus altijd verbonden aan dat uitje. Vooruit, toch ook een goede herinnering aan die werkgever.

logo

 cd-perserij-banner

Opera Barcarolle – Jacques Offenbach

: klik:

Opera Barcarolle – Jacques Offenbach

Geen  pop maar klassiek vandaag. Een kenner kent de melodie wel. Komt voor in de film ‘La vita è bella’.

Spontaan, maar eigenlijk een week of zo te vroeg keken we deze vanmiddag. Een film die de Tweede Wereldoorlog raakt. Het weer was te slecht om van Koningsdag-evenementen te gaan genieten.

Die kwam wel weer even binnen, poeh. Ik had hem al eerder gezien, maar was veel vergeten. De film zou verplicht gesteld moeten worden voor iedereen. Als je ‘m ziet, dan voel je wel wat voor impact oorlog heeft. Het blijft godsgruwelijk oneerlijk.

Je voelt ook de waarde van je dierbaren. De tranen springen me nog in de ogen. Heftige film, mooie momenten. Wat zeg ik, mooi? De momenten zijn prachtig! De hoofdrolspeler, Roberto Benigni, was tevens regisseur. Als je zo’n film kunt maken, my God, dan begrijp je het wel.

Het kan overigens geen toeval zijn dat ik in de Offenbachrode woon….

logo

cd-perserij-banner

 

Purple Rain – Prince

: klik:

Purple Rain – Prince

‘1999’ was eigenlijk mijn favoriet, maar die is niet meer te downloaden, echt zo vreemd, volgens mij halen ze alles van youtube nu.

However. Zo maf.

Vanavond rond een uurtje of zeven zat ik in de auto, we reden net terug van de voetbaltraining van mijn jongste zoon. De radio vertolkte ‘Purple Rain’. Ik zeg nog tegen mijn zoon: ‘even wat harder, dit is zo mooi. Toen ik op de middelbare school zat, was de zanger heel bekend’.

In een split second sijpelden de woorden door van de DJ die voorafgingen: ‘Prince, overleden, 57 jaar’. Terwijl ik naar het nummer luisterde, dacht ik ‘hè heb ik dat nou goed gehoord?’ Ik kon niet wachten tot ik thuis was om te googlen, en reed ondertussen zo rustig mogelijk door.

Het was wat ik vermoedde en ik had me al bedacht dat als het zo zou zijn, er weer een stukje van mijn verleden was heengegaan. In 1985 was ik nog bij een concert van hem in Utrecht.

Godverdomme, alweer een stuk verdwenen. Maar ja, zo gaat dat, als je ouder wordt. Dat hebben ze me nooit verteld vroeger. Zo dubbel, dat ouder worden. Hartstikke mooi natuurlijk, ik prijs mezelf ontzettend gelukkig met mijn gezin (en haar gezondheid!) en alle familie en vrienden om me heen. Maar wat doet het pijn als er aan de andere kant steeds weer iets afbrokkelt.

Rest In Peace, dearest Prince, you brought me many good memories and you created beautiful songs.

logo

cd-perserij-banner

Holiday – Madonna

: klik:

Holiday – Madonna

Dit vrolijke nummer doet me denken aan zomervakantie, maar zover is het helaas nog niet. Het lijkt er natuurlijk wel op, met dit mooie weer.

We hadden het plan om dit jaar Rome aan te doen. Een paar weken een huisje in de omgeving huren, zwembad erbij, heerlijk toeven in de campagne en af en toe de stad bezoeken. Liefst per vliegtuig er naar toe en dan daar met een huurauto verplaatsen. Hmm, dat was toch wel boven het beschikbare budget.

Dus het wordt een kampeervakantie aan het Lago d’Idro, in de buurt van het Lago di Garda, ook helemaal niet verkeerd. Wat heet, supergaaf! Ons zeilbootje gaat ook mee op de trailer.

Rome doen we dan wel een andere keer. Volgens de overlevering werd de stad overigens vandaag, in 753 voor Christus, gesticht. Romulus en Remus en zo.

logo

cd-perserij-banner