Yester-Yesterday – The Beatles

: klik :

Yesterday – The Beatles

De tijd gaat veel te snel. Het is nu alweer zondagnacht over twaalven (okee, de nacht is net begonnen), maar toch wil ik het nog even over vrijdagavond hebben. Toen was er namelijk het lustrumfeest van de middelbare school van mijn twee oudste zonen. Dat was leueueueueueuk!

Enigszins vermoeid aan begonnen, blijkt dan toch verrassend gezellig. Mensen tegenkomen die je ondertussen toch wel weer kent na 12 jaar in deze stad te wonen. De hele school is gemetamorfoosd tot een verzameling van restaurantjes en barretjes waar live-optredens plaatsvinden van leerling-bandjes, andere voorstellingen van o.a. smartlappenspecials uit het Haagse, een heuse zweefmolen op de binnenplaats, met daarnaast een smeuïge patatkraam, te gek om te verzinnen.

Gesprekjes met ouders van klasgenoten, docenten, van hot naar her, het leek één groot dorp. Wat een feest voor je kinderen om op zó’n school je onderwijs te mogen volgen. Natuurlijk ook nog een dansje gemaakt (Fireball, swingt de pan uit) in de aula, waar vervolgens een band uit vervlogen tijden enkele rocknummers speelt.

Dat was dus erg leuk. En de day before yesterday, dat bedoel ik. De tijd gaat te hard, ik loop achter.

Volgende post, morgen, weer meer over gisteren.

Advertenties

Weekend – Earth & Fire

: klik :

Weekend – Earth & Fire

Voor de één is het al zover, de ander mag vandaag nog aan de bak. Maar dan is het weer weekend. Heerlijk. Behalve voor de mensen die juist dan werken, die hechten een heel andere waarde aan het weekend. Ik niet, voor mij blijft het heilig. Boodschappen doen, de was, kinderen opvoeden en de hele rataplan gaan net zo hard door als doordeweek, maar toch. Voor mij valt er een bepaalde druk weg tijdens het weekend, op de één of andere manier een heel vrij gevoel, iets magisch.

Dat gevoel heb ik eigenlijk altijd al gehad; het is daarom dan denk ik ook niet voor niets dat dit nummer zowaar mijn allereerste singletje was. Jaja, de tijd van de vinyl-schijven, en dan zo’n kleintje, dat op 45 toeren moest. Anders klonk het wel heel laaaaaaaaaaaaaaaaaaaangzaaaaaaaaaaaaaaaaaam.

Wanneer ik de clip terugzie, moet ik lachen. Dat blauwe glimpak van Jerney Kaagman kan ik me nog goed herinneren. Het was in 1979, pfiew some time back. Toen stond het op nummer één in de Top 40! Tegenwoordig zie ik Jerney nog wel eens op tv, in één of ander panel zit ze dan. Nou, ik moet zeggen dat ik haar liever in die clip zie.

Ze heeft het over een weekend lover. Dat is nou niet mijn eerste beeld als ik het woord ‘weekend’ hoor. Maar ach, ik vond het wel toepasselijk voor vandaag. Veel plezier iedereen!