Wavin’Flag FIFA World Cup 2010 – K’naan

: klik :

Wavin’Flag FIFA World Cup 2010 – K’naan

Geïnspireerd door de voetbalwedstrijd van mijn jongste zoon (9) van vanochtend. Het is alweer van 2010, wist ik veel. Ik kon me alleen nog herinneren dat ik het een leuk nummer vond, weer eentje waar ik vrolijk van word. Het houdt maar niet op.

Tijdens WK’s en EK’s ben ik nogal fanatiek met kijken en spring ik bij spannende momenten enthousiast schreeuwend van de bank. Met oe’s, ah’s en sorry, af en toe een vloek. De nationale competitie en al die Europese Leagues volg ik niet. Af en toe een wedstrijd, of als ik met zappen per toeval op een leuke wedstrijd stuit. Zonde overigens dat er voor Nederland komende zomer geen EK in zit. Maar ja, shit happens. Kunnen de spelers weer meer tijd aan andere zaken besteden. Wesley bijvoorbeeld aan zijn gezin met de onlangs geboren aanwinst.

De knullen van E12 van DWO (Door Wilskracht Ontstaan) Zoetermeer vormen sinds dit seizoen een team. Ze zijn met z’n negenen en trainen twee keer per week. Tijdens wedstrijden, meestal zaterdagochtend vroeg (!), wordt er met zeven spelers gespeeld. Vanochtend hebben ze de eerste officiële competitiewedstrijd gewonnen. Het was spannend: 1-0 voor, 1-1 gelijk, 2-1 voor, 2-2 gelijk (grrrr) en in de laatste vijf minuten werd het winnende derde doelpunt gescoord! Zo leuk om te zien, die gastjes.

Onschuldig voetbal nog. Zonder FIFA, Blatter, transfers, afkoopsommen en weet ik wat al niet meer. Voorlopig nog even genieten. Het blijft een leuk spel, vind ik dan. En ja, ik begrijp echt wat buitenspel is.

Nog even dit: toen mijn zoon net begon met voetballen, afgelopen voorjaar, was hij nogal druk met de vraag of hij, als hij gescout zou worden, moest kiezen voor FC Barcelona of Bayern München. Ik bedoel maar!

Advertenties

Ik ben blij dat ik je niet vergeten ben – Joost Nuissl

: klik :

Ik ben blij dat ik je niet vergeten ben – Joost Nuissl

Ik word ook echt blij als ik het nummer hoor. En ik was het al, dus nu nog blijer.

Ik was blij omdat ik gisteren een record aantal bezoekers op deze blog had. Jaja, er zijn allerhande statistieken aan deze blog gekoppeld, krijg je er allemaal gratis en voor niks bij. Ik ben ruim twee weken bezig, haha! Het motiveert enorm om de volgende blog te gaan schrijven.

Dus googlede ik ‘blij’ en kwam bij Joost terecht. Zo’n lief nummer.

Er zijn een boel mensen die ik nog ken, maar met wie ik geen contact heb. Maar ik ben ze niet vergeten hoor! Als ik ze weer zie, zal ik ook voor ze zingen. Alle mensen die ik ken, zitten in mijn hart. O, dat is trouwens toch niet helemaal waar. Er zijn er een paar die ik wel zou willen vergeten, maar dat is nog niet gelukt. Dat zijn er echt maar een paar. Mensen die me onrecht hebben aangedaan. Daar kan ik slecht tegen.

Im Grunde ben ik een blij mens en zou ik willen dat het leven altijd één groot feest is en het altijd gezellig en vrolijk is. Niets is natuurlijk minder waar. Ik heb heel weinig te klagen, daar niet van.

Maar goed, ik geloof dat ik een beetje afdwaal.

Laat ik blij afsluiten: fijn weekend!

Koos Werkeloos – Klein Orkest

: klik :

Koos Werkeloos – Klein Orkest

In mijn geval dan Toos.

‘Laat mij voorlopig lekker werkeloos’ zingt Koos. Nou, daar ben ik zelf nog niet over uit. Tuurlijk is het relaxter dat er meer tijd is voor gezin en huishouden en je een soort van ‘sabbatical’ hebt om te bedenken wat je met het volgende stuk in je leven wilt doen. Maar toch. Het is ook weer niet echt leuk als de arbeidsmarkt je niet wil, terwijl je vindt dat je best wat te bieden hebt.

Moeilijk stand houden dan. Voorlopig blijf ik stukjes schrijven omdat ik het leuk vind en ik er wellicht af en toe een glimlach op iemands gezicht mee tover.

Vandaag is het precies 60 jaar geleden dat in Nederland de 5-daagse werkweek werd ingevoerd. Misschien moest ik daar eens verandering in gaan aanbrengen. Als we nou de 4-daagse gaan invoeren, dan shuffelen we de hele boel door elkaar en verdelen we alle arbeid wat eerlijker.

Eens even googlen waar ik met mijn idee terecht kan!

La Vie en Rose – Grace Jones

: klik :

La Vie en Rose – Grace Jones

Wat een nummer! Net als I’ve seen that face before en Pull up to the bumper. Weergaloos.

En wat een type die Grace Jones. Zevenenzestig nu. Hoe zou het met haar zijn?

La Vie en Rose brengt me terug naar een megaverjaardagsfeest van mijn vader. Dat was toen mijn ouders al een paar jaar gescheiden waren en hij in een grote, vrijstaande boerderij woonde. Op het feest waren heel veel mensen (daar was natuurlijk zat plek voor), er was heel veel eten en heel veel drinken en er was heel veel muziek. Er werd heel veel gedanst. Tot heel erg laat en iedereen bleef slapen! Zo nagenieten de dag erna.

Grace Jones had ik destijds op een cassettebandje. Dat draaide ik dan op m’n Sony Walkman. Ook een keer toen ik naar een vriendin ging. Dat was op een zondagmiddag, het Limburgse landschap bedekt door een enorme laag sneeuw. Fietsen was geen optie dus ik ging te voet, muziek op mijn hoofd.

Nu hoef ik het nummer maar te googlen op Youtube. En schrijf ik er een stukje over op m’n blog. Times change!

Fever – Elvis Presley

: klik :

Fever – Elvis Presley

Lekker nummer.

Ik wil het hier echter niet hebben over van wie ik het warm krijg, maar over Koningin Máxima (her self).

Vanochtend wekte het radionieuws mij dat zij in ieder geval niet bij het ochtendgedeelte van het staatsbezoek aan China zou zijn in verband met de koorts die zich van haar lichaam had meester gemaakt. Zij zou bezocht gaan worden door een arts, zo liet ik mij voorlichten.

Ik vraag me dan gelijk af of dat een lokale dienstdoend geneesheer is of misschien een reeds meegevlogen exemplaar (voor je-weet-maar-nooit-gevallen). Of dat er wellicht een dokter stante pede het vliegtuig heeft genomen. Awel, we zullen het nooit weten.

Zojuist ving ik een flits van hun staatsbezoek op bij het jeugdjournaal. Maar weet ik nog niet hoe het nu met haar gesteld is, helaas. Ik hoop beter, want ik mag haar wel.

Ergens benijd ik haar. Ik bedoel, je reist de hele wereld over, je ontmoet interessante mensen, je hoeft je nooit druk te maken om geld, voor je kinderen wordt goed gezorgd als je dat zelf even niet kan, je draagt jaloersmakende haute-coutûre (volgens mij 24/7 een styliste om je heen) en de kapper en de schoonheidsspecialistt zullen ongetwijfeld met de nodige regelmaat acte de présence geven. Last but not least, de meningen over Willem zullen verdeeld zijn, maar ach, hij zal echt de rotste niet zijn.

Natuurlijk kleven er nadelen aan een bestaan als Koningin. Ze kan amper met een vriendin eens ongegeneerd doorzakken in een openbare gelegenheid. Wat heet, ze zal haar kont niet kunnen keren en plein public.

Hm, vrijheid is toch ook wel wat waard. Maar het is gewoon leuk om over de pluspunten te fantaseren…

Show me love – Robin S

: klik :

Show me love – Robin S

Nee dit is niet de versie van nowadays, maar de originele!

Vandaag ode aan mijn moeder, drie jaar geleden overleed zij op deze dag. En op dit nummer hebben wij ooit een keer gedanst.

Het was tijdens de oudjaarsviering van 1993/1994. Ik was aan het werk in een eetcafé in Sittard waar mijn moeder mij gelukkig nieuwjaar kwam wensen. Daar moest natuurlijk op gedanst worden!

Er zijn zat andere nummers die me aan haar doen denken, maar dit vond ik wel een leuke. En ik kan ook nog wel veel meer vertellen over mijn moeder, maar dat doe ik vandaag even niet.

Mam, als internet tot in de hemel reikt: ik hou van je en blijf je missen, veel plezier daaro!

Going back to my Roots – Odyssey

: klik :

Going back to my Roots – Odyssey

Die van mij liggen in Limburg.

Geboren in Sittard en tot mijn 18e in een dorp vlakbij gewoond. Daarna gaan studeren in de Randstad om vervolgens terug te verhuizen. ‘Nu ga ik nooit meer weg’ dacht ik nog. Van mijn 24e tot 29e heb ik in Maastricht gestudeerd en geleefd. Goeie herinneringen!

Daarna weer naar de Randstad vertrokken -voor de liefde en werk (ook niet onbelangrijk). Ik woon er nu nog steeds.

Die roots blijven behoorlijk trekken. Helemaal als ik er geweest ben, logisch. Dan heb ik weer vrienden gezien en het goede gevoel ‘zucht, ik ben er weer’ ervaren. De prijs van de hele rataplan van een gezinsverhuizing en ander werk zoeken (maal twee) is me echter te hoog.

Maar wie weet, als ik later groot ben?

When am I going to make a living – Sade

: klik :

When am I going to make a living – Sade

Ik hoorde haar twee keer de afgelopen dagen in openbare gelegenheden. Revival?

Een erg aangenaam nummer vind ik het. En wat stond ik te popelen om a living te maken. Op m’n 18e, vanuit Limburg, op kamers in Utrecht. Vanuit oma in Amersfoort zoeken. Ik probeerde haar uit te leggen wat hospiteren was, maar ze begreep er niets van.

Voordat het studiejaar begon, had ik een kamer gevonden en opgeknapt. M’n vader hielp me met witten, m’n moeder met inrichten. De eerste nacht lag ik er op een matrasje op de grond, m’n nieuwe bed was er nog niet. All alone. Het huis had nog drie andere, verse huurders; een huisjesmelker die een nieuw object had gevonden. Geen idee of zij er die nacht ook al waren, maar ik sliep niet echt heel goed. Af en toe werd ik wakker en dacht ik dat er mensen over me heen gebogen stonden.

Het was een eengezinswoning die op de 1e etage begon. In een peper-en-zout-kleurige wijk, net buiten het centrum. Op zich geen slechte buurt, maar er was weinig gezelligheid te bespeuren. Die zocht ik dan wel elders. De huurder op de 1e etage had de hele doorzon-woonkamer tot zijn beschikking; het toilet, de keuken en het ruime balkon waren voor gemeenschappelijk gebruik. De douche deelden we eveneens; die bevond zich op de 2e etage. Met z’n vreselijke plak-gordijn. Jemig, dat ding bewoog de hele tijd naar je toe, lekker ontspannen douchen was er niet bij. De muffe geur kan ik me nog zo voor de geest halen.

Op die etage waren ook nog drie slaapkamers, waarvan ik de zogeheten ‘ouder-slaapkamer’ (de grootste, ik bofkont!) had. De kozijnen zaten goed in de bordeaux-rode verf, dat heb ik maar zo gelaten in de drie jaar die ik er woonde.

Toen verhuisde ik naar Amsterdam, verder gaan met m’n living maken. Maar dat is weer iets voor een volgende post!

Don’t stop the music – Yarbrough and Peoples

: klik :

Don’t stop the music – Yarbrough and Peoples

Yeah weer een golden oldie. Vind ik dan. Onvervalste disco, heerlijk om op te swingen. Ik doe niets lievers.

Het nummer dateert van 1981, zie ik net. Some time ago! Toen zat ik in de 3e klas van de middelbare school. Volgens mij was de nieuwbouw in dat jaar klaar. En kwam er een eind aan de lessen die we in de tijdelijke barakken genoten. My God, ik zie die dingen nog zó voor me. En koúd dat ze waren, in de winter! Maar op de één of andere manier sfeervol.

Ik zie die eerste- en tweedeklas schooltassen -van die serieuze, grote, ‘lederen’ met gespen- bij elkaar staan, voor een klaslokaal, wachtend op de zoemer, om dan mee de klas in gesjouwd te worden. Dan volgde de controle of alle leerlingen aanwezig waren, wat netjes genoteerd werd in het klassenboek.

Mijn klassendocent was in de eerste twee brugklasjaren de docent wiskunde. Tijdens de laatste reünie een aantal jaren geleden bleek dat hij ondertussen rector geworden is.

Nu gaan m’n eigen kinderen naar de middelbare school. En geniet ik van hun verhalen. Sommige dingen veranderen, andere blijven altijd hetzelfde. Zoals die heerlijke vakanties….

Kermis in de stad – Ronnie Tober en Ciska Peters

: klik :

Kermis in de stad – Ronnie Tober en Ciska Peters

Wáááát? Welk nummer heb ik nú gekozen??

Ik had genoeg tijd om iets te verzinnen. Was ik eerst bezig met het seizoen van het jaar, stuitte ik op Autumn Leaves. Hm, ik was niet overtuigd. Toen googlede ik oktober. Ook niks bruikbaars..

Tsja, en toen belandde ik vrij snel bij de leadzanger van dit nummer. Als ik het weer hoor en zie, moet ik erg lachen, zo’n heerlijk makkelijke meezinger. Met dat ene zinnetje ‘daarboven in dat reuzenrad krijg jij een zoen’. Hoe eenvoudig geweldig.

‘Op volle toeren’ heette het programma dacht ik waar zo veel Nederlandstalige hits ten gehore werden gebracht. Chiel Montagne presenteerde het, met z’n snor, ik zie hem nog zo voor me. Zou hij nog leven, we zijn natuurlijk een aantal jaren verder. Ga ik uitzoeken, I’ll be back to you.

Maar eerst naar de kermis. Eén keer raden waar ik in ga.